ปาจื้อคืออะไร ดวงจีนสี่เสาอธิบายง่ายๆ และปีนับอย่างไร

ปาจื้อคือดวงกำเนิดตามศาสตร์จีน ในขณะที่โหราศาสตร์ตะวันตกอ่านดาวเคราะห์บนท้องฟ้า ณ เวลาที่คุณเกิด ปาจื้ออ่านตัวเวลานั้นเอง ชั่วโมง วัน เดือน และปี แต่ละอย่างเขียนเป็นอักษรสองตัว รวมเป็นแปดอักษร ซึ่งก็คือความหมายของชื่อ จากแปดอักษรนั้น ปาจื้อบอกว่าคุณคือธาตุใดในห้าธาตุ ธาตุนั้นยืนหยัดแข็งแรงเพียงไหน และธาตุใดหนุนนำคุณ

บทความนี้อธิบายส่วนประกอบแต่ละอย่างด้วยภาษาธรรมดา แก้ความเข้าใจผิดเรื่องปีที่แทบทุกคนเข้าใจผิด และบอกว่าคำอ่านทำอะไรได้และทำอะไรไม่ได้ ถ้ามีข้อมูลวันเกิดอยู่ในมือแล้ว คุณคำนวณสี่เสาของตัวเองได้ฟรีแล้วอ่านบทความนี้ควบคู่กันไป

สี่เสา

แต่ละเสาคืออักษรสองตัวซ้อนกัน ตัวบนคือกิ่งฟ้า มีสิบตัว และทุกกิ่งฟ้าคือธาตุที่มีขั้ว 甲 คือไม้หยาง 乙 คือไม้หยิน 丙 ไฟหยาง 丁 ไฟหยิน ไล่ไปจนครบดิน ทอง และน้ำ ตัวล่างคือก้านดิน มีสิบสองตัว ก้านดินคือสิบสองนักษัตรของจีน และแต่ละตัวก็สังกัดธาตุเช่นกัน เสือกับกระต่ายเป็นไม้ งูกับม้าเป็นไฟ ลิงกับไก่เป็นทอง หมูกับหนูเป็นน้ำ ส่วนวัว มังกร แพะ และสุนัขเป็นดิน

สี่เสาอ่านเป็นชีวิตย่อส่วน เสาปีคือโลกที่คุณเกิดมาและรุ่นปู่ย่าตายาย เสาเดือนคือพ่อแม่ การเลี้ยงดู และสภาพแวดล้อมที่หล่อหลอมคุณ เสาวันคือตัวคุณและคู่ชีวิต เสาชั่วโมงคือลูก ชีวิตบั้นปลาย และสิ่งที่คุณทิ้งไว้ แต่การตีความส่วนใหญ่มาจากสิ่งที่ง่ายกว่านั้น คือการนับธาตุ

ตัวตนประจำวัน: คุณคือธาตุใด

กิ่งฟ้าของเสาวันเรียกว่าตัวตนประจำวัน (Day Master) มันคืออักษรที่แทนตัวคุณ และทุกอย่างในดวงอ่านโดยเทียบกับมัน ตัวตนประจำวันมีสิบแบบ และเป็นคนที่ต่างกันจริงๆ ไม้หยางคือต้นไม้ใหญ่ โตตรง ให้ร่มเงา และโอนอ่อนก็ต่อเมื่อเหตุผลดีพอ ไม้หยินคือเถาวัลย์ หาทางอ้อมได้ทุกกำแพง และถอนรากยากกว่าที่เห็น ไฟหยางคือดวงอาทิตย์ที่ทำให้ทั้งห้องอบอุ่น ไฟหยินคือเทียนที่ส่องเฉพาะสิ่งที่ควรเห็น ดินหยางคือภูเขาที่ผู้คนพิงพัก ดินหยินคือดินในสวนที่ทำให้สิ่งต่างๆ งอกงามเพื่อคนอื่น ทองหยางคือดาบ ทองหยินคืออัญมณี น้ำหยางคือแม่น้ำ น้ำหยินคือสายหมอก

สังเกตว่าขั้วสำคัญพอๆ กับธาตุ คนธาตุไฟสองคนอาจเป็นดวงอาทิตย์กับเทียน และจะไม่มีวันมองโลกเหมือนกัน คำอ่านที่บอกแค่ธาตุของคุณ บอกได้แค่ครึ่งเดียว

ปีนับอย่างไร: ลี่ชุน ไม่ใช่ตรุษจีน

นี่คือความเข้าใจผิดที่แทบทุกคนมี ปีนักษัตรที่คุณโตมาด้วยผูกกับตรุษจีน ซึ่งเดินตามดวงจันทร์และตกอยู่ระหว่างปลายมกราคมถึงกลางกุมภาพันธ์ ปาจื้อไม่ได้ใช้ปฏิทินนั้น แต่ใช้ปฏิทินสุริยคติ ที่ปีเริ่มต้นที่ลี่ชุน วันเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ คือขณะที่ดวงอาทิตย์อยู่ที่ลองจิจูด 315 องศา ส่วนใหญ่ตรงกับวันที่ 3, 4 หรือ 5 กุมภาพันธ์

ลองดูปี 1990 ตรุษจีนตรงกับ 27 มกราคม และลี่ชุนตรงกับ 4 กุมภาพันธ์ คนที่เกิด 20 มกราคมเป็นปีมะเส็ง 1989 ในทั้งสองระบบ คนที่เกิด 6 กุมภาพันธ์เป็นปีมะเมียในทั้งสองระบบ แต่คนที่เกิด 30 มกราคม หลังตรุษจีนแต่ก่อนลี่ชุน ถูกบอกมาทั้งชีวิตว่าเป็นปีมะเมีย ทว่าเสาปีในปาจื้อคือมะเส็ง 1989 กลับกันก็มี ปี 1988 ลี่ชุนมาก่อนในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ส่วนตรุษจีนคือ 17 กุมภาพันธ์ คนเกิด 10 กุมภาพันธ์ 1988 จึงเป็นปีเถาะตามนักษัตร แต่เป็นปีมะโรงตามปาจื้อ ถ้าวันเกิดของคุณอยู่ในช่วงเหล่านั้น เสาปีกับปีนักษัตรจะไม่ตรงกัน และเสาปีคือสิ่งที่นับ

เดือนก็เป็นแบบเดียวกัน แต่ละเดือนในปาจื้อคือหนึ่งสารทของดวงอาทิตย์ คือการเดินทาง 30 องศา นับจากลี่ชุน นั่นคือเหตุผลที่เครื่องคำนวณปาจื้อต้องรู้ตำแหน่งดวงอาทิตย์ ณ วันเกิดของคุณ และเสาเดือนอาจเปลี่ยนในวันที่ 4 หรือ 5 ของเดือนสากล ไม่ใช่วันที่ 1

แรงหรืออ่อน: อ่านสมดุล

เมื่อได้เสาครบแล้ว คำอ่านจะนับธาตุ แปดอักษร แต่ละตัวสังกัดหนึ่งในห้าธาตุ ถ่วงน้ำหนักตามตำแหน่ง ก้านดินของเสาเดือนหนักที่สุด เพราะฤดูที่คุณเกิดกำหนดทุกอย่าง และตัวตนประจำวันเองหนักเป็นอันดับสอง ผลลัพธ์คือสมดุล ว่าดวงของคุณมีไม้ ไฟ ดิน ทอง และน้ำอย่างละเท่าไร

ความแรงของตัวตนประจำวันคือสัดส่วนของสมดุลนั้นที่หนุนมัน คือธาตุของมันเอง บวกธาตุที่ให้กำเนิดมันในวงจร น้ำเลี้ยงไม้ ไม้เลี้ยงไฟ ไฟเลี้ยงดิน ดินเลี้ยงทอง ทองเลี้ยงน้ำ ตัวตนประจำวันที่มีแรงหนุนหกสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไปถือว่าแรง ต่ำกว่าสี่สิบถือว่าอ่อน ระหว่างนั้นคือสมดุล ไม่มีแบบไหนเป็นคำชมหรือคำเตือน มันคือคำแนะนำว่าควรนำธาตุใดเข้ามา

ตัวตนที่แรงมีตัวเองเหลือเฟือและต้องการทางระบาย จึงชอบธาตุที่มันสร้าง ธาตุที่มันควบคุม และธาตุที่ควบคุมมัน ตัวตนที่อ่อนต้องการการหล่อเลี้ยง จึงชอบธาตุที่ให้กำเนิดมันและธาตุเดียวกับมันมากขึ้น ตรงนี้คือจุดที่คำอ่านกลายเป็นเรื่องใช้ได้จริง เพราะทุกธาตุมีสี กิจกรรม และทิศ ไม้คือเขียว ไฟคือแดง ชมพู ม่วง ดินคือเหลือง น้ำตาล ครีม ทองคือขาว เงิน ทอง น้ำคือน้ำเงิน ดำ เทา นำสีของธาตุที่เสริมคุณเข้ามา และใช้สีของธาตุที่คุณมีมากเกินไปให้น้อยลง

ทิศ และจุดที่ปาจื้อมาพบกับแอสโตรคาร์โตกราฟี

แต่ละธาตุมีทิศด้วย ไม้ตะวันออก ไฟใต้ ทองตะวันตก น้ำเหนือ และดินอยู่ศูนย์กลาง คือใกล้ที่ที่คุณเกิด คำอ่านตามตำราเปลี่ยนธาตุที่เสริมคุณเป็นทิศที่เสริมคุณ และบอกให้ย้าย ทำงาน หรือเดินทางไปทางนั้น สิ่งที่ปาจื้อทำไม่ได้คือบอกชื่อเมือง

ตรงนั้นคือจุดที่สองศาสตร์อ่านร่วมกันได้ แอสโตรคาร์โตกราฟีบอกชื่อเมือง มันฉายดวงกำเนิดของคุณลงบนแผนที่และจัดอันดับสถานที่ที่อยู่ใต้เส้นดาวเคราะห์ที่แรงที่สุดของคุณ ซ้อนทิศจากปาจื้อที่วัดจากบ้านเกิดลงบนอันดับนั้น เมืองที่ปรากฏในทั้งสองคือคำแนะนำที่สองศาสตร์ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกันเห็นตรงกัน หน้าปาจื้อของ Cosmic Navigator ทำการซ้อนนั้นให้ในคำอ่านฉบับปลดล็อก

สิ่งที่คำอ่านปาจื้อบอกไม่ได้

คำอ่านพื้นฐานที่อธิบายในนี้ไม่รวมเสาโชคชะตาสิบปี ที่นักพยากรณ์ใช้ดูจังหวะเวลา ไม่รวมสิบเทพ กฎการปะทะและการรวมของก้านดิน หรือกิ่งฟ้าแฝง สิ่งเหล่านั้นเป็นส่วนจริงของศาสตร์และต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญ เครื่องคำนวณให้ดวง ตัวตนประจำวัน สมดุล และธาตุที่ใช้ได้จริง มันคือฐานรากที่ส่วนที่เหลือสร้างขึ้น ไม่ใช่บ้านทั้งหลัง

และมันแทนเวลาเกิดของคุณไม่ได้ เสาชั่วโมงขึ้นอยู่กับเวลาเกิด และเสาชั่วโมงถือแปดจากร้อยคะแนนในสมดุล ไม่มีเวลาเกิดคุณยังได้คำอ่านสามเสาที่ใช้ได้ มีเวลาเกิด ภาพจึงครบ

อ่านสี่เสาของตัวเองอย่างไร

ขั้นที่ 1: เปิดเครื่องคำนวณปาจื้อ แล้วกรอกวันเกิด เวลาเกิด และสถานที่เกิด ถ้าไม่รู้เวลาเกิดเว้นว่างไว้ได้

ขั้นที่ 2: อ่านสี่เสาและหาตัวตนประจำวัน คืออักษรตัวบนของคอลัมน์วัน หน้าเว็บจะบอกชื่อให้ และอธิบายว่าตัวตนนั้นเป็นอย่างไรเมื่ออยู่ในจุดที่ดีที่สุด เมื่อถูกกดดัน กับผู้คน และในการทำงาน

ขั้นที่ 3: ดูสมดุลธาตุ แท่งที่สูงที่สุดคือธาตุที่นำในตัวคุณ แท่งที่เป็นศูนย์คือธาตุที่ต้องยืมมาอย่างตั้งใจ

ขั้นที่ 4: คำอ่านฉบับปลดล็อกเปลี่ยนสมดุลเป็นคะแนนความแรง ธาตุที่เสริมคุณพร้อมสีและกิจกรรม และทิศที่ธาตุเหล่านั้นชี้ไปจากบ้านเกิด พร้อมเมืองจากดวงแอสโตรคาร์โตกราฟีที่อยู่ในทิศนั้น

คำถามที่พบบ่อย

อยากดูฝั่งตะวันตกของช่วงเวลาเกิดเดียวกัน เริ่มที่วิธีอ่านแผนที่แอสโตรคาร์โตกราฟี หรือไปที่คำอ่านดวงส่วนตัวของคุณได้เลย